Από την Ιερά Μητρόπολη κοινοποιήθηκε το πασχαλινό μήνυμα του Σεβασμιωτάτου
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Πρεσβύτεροι καί Διάκονοι,
Ὁσιώτατοι Μοναχοί καίΜοναχές,
Εὐλογημένοι Χριστιανοί μου,
«Φωτίζου, φωτίζου, ἡ νέα Ἱερουσαλήμ·
ἡ γάρ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνέτειλε·
χόρευε νῦνκαίἀγάλλου, Σιών·
σύ δέ, ἁγνή, τέρπου, Θεοτόκε,
ἐν τῇ ἐγέρσειτοῦ Τόκου σου».
(Καταβασία θ΄ ᾠδῆς Κανόνος τοῦ Πάσχα)
Πηγή, ἀπότήνὁποίαἐμπνέεται ὁ ἱερός Δαμασκηνός στή σύνθεση τοῦὕμνουαὐτοῦ, εἶναιτάὅσα λέει ὁ Προφήτης Ἡσαΐαςγιάτήν τελική δόξα τῆςἹερουσαλήμ σέ μιά καθαρά μεσσιανική προοπτική: «Φωτίζου, φωτίζου Ἱερουσαλήμ, ἥκει γάρ σου τόφῶς, καί ἡ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνατέταλκεν» (60,1).
«Νέα Ἱερουσαλήμ», πρόςτήνὁποίαἀπευθύνεται ὁ ὑμνογράφοςκαίτήνκαλεῖνάφωτισθεῖ, εἶναι ἡ ἘκκλησίατοῦΧριστοῦ. Ὁ διπλασιασμός τοῦ ρήματος «φωτίζω» γίνεται γιάνάδιατρανωθεῖ ἡ βεβαιότητα τοῦφωτισμοῦκαί ἡ μεγάλη χαρά πού τό γεγονός αὐτόπροκαλεῖ.
Ποίαἆραγεεἶναι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου πού ἀνέτειλεστήνἘκκλησία; Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ἡ κεφαλή τοῦ Σώματος τῆςἘκκλησίας, ὁ Ὁποῖοςεἶναι γι’ αὐτήνκαίγιάτόν κόσμο ὁλόκληρο ὁ Ἥλιοςτῆς Δικαιοσύνης «τό μέγα φῶς» πού ἀνέτειλε «τοῖςκαθημένοιςἐνχώρᾳκαίσκιᾷθανάτου» (Ματθ. 4,16, Ἡσ. 9,2)· «τόφῶςτόἀληθινόν, ὅ φωτίζει πάντα ἄνθρωπονἐρχόμενονεἰςτόνκόσμον» (Ἰω. 1,9). Ὡς «δόξα Κυρίου» θά μπορούσαμε ἀκόμηνά θεωρήσουμε τόν σταυρό τοῦ Κυρίου (Ἰω. 13,31), τήνἔνδοξηἈνάστασή Του, τόθεῖοφῶςκαίτή λαμπρότητα τοῦ προσώπου Του ἤ ἀκόμητόφῶςτῆς θεογνωσίας πού μεταδίδει τόΕὐαγγέλιό Του.«Ἡ δόξα Κυρίου», ὁ Κύριος ὡςἭλιοςτῆς Δικαιοσύνης, μέτό σταυρικό Του θάνατο καίτήν τριήμερη ταφή Του φάνηκε σάννάἔδυσεκαίνά κρύφτηκε στόν τάφο καίτόνᾍδη.Ὅμως, μέτήνἈνάστασή Του ἀνέτειλεκαί πάλι καίμέτήνἄκτιστη δόξα τῆςθεότητός του καταυγάζει τήνἘκκλησίακαίφωταγωγεῖ τούς πιστούς.
Ἡ ἘκκλησίατοῦΧριστοῦ χορεύει καίσκιρτᾶἀπό χαρά, διότι ὁ Κύριός μας ἀνέστηἐκνεκρῶνκαίμᾶς δωρίζει φῶς, ζωή, σωτηρία, αἰωνιότητα! Ἐάνἀπομακρυνθοῦμεκαίἐμεῖςἀπότά πάθη μας καί τίς ἀστοχίες μας θάμποροῦμενά χαιρόμαστε πραγματικά ἐντόςτῆς καρδιάς μας γιάτήνἈνάστασητοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, γιατί θάἀναστηθοῦμεκαίἐμεῖς!
Ὁ ὕμνος κλείνει μέμιά προτροπή πρόςτήν Θεοτόκο, μέτήνὁποίατήν παροτρύνει νά χαίρεται καίαὐτήγιάτήνἐκνεκρῶνἈνάστασητοῦΥἱοῦ της.
Τήν ψυχή τῆς Θεοτόκου λόγῳτοῦσταυρικοῦ θανάτου τοῦΥἱοῦ της, διεπέρασε ἡ ῥομφαίατῆςὀδύνηςκαίτῆς θλίψεως, πρώτη λοιπόν καί περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλονθάἔπρεπενά χαίρεται γιάτήνἈνάστασητοῦΜονογενοῦςΥἱοῦ της.
Δένμπορεῖ λοιπόν ὁ ἄνθρωποςνά πιστεύει στόν Χριστό, πού εἶναι ὁ ζωντανός Θεός, καίτάἔργα του νάεἶναι σκοτεινά καί γεμάτα ἀπότή νέκρα τῆςἁμαρτίας. Ζωή, φῶςκαί πνευματική νέκρωση δένμποροῦννά συμβιώσουν. Ὅσοιζοῦμετήνἁμαρτίαεἴμαστεστό σκοτάδι, ἔστωκαίἄνεἴμαστε Χριστιανοί. Ὁ λόγος τοῦΕὐαγγελίου, τά μυστήρια τῆςἘκκλησίαςκαί μάλιστα τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἡ προσευχή, ἡ τήρηση τῶνἐντολῶντοῦΧριστοῦμαρτυροῦν πώς μέσα μας ὑπάρχει ζωή καίφῶς. Μαρτυροῦν πώς εἴμαστε συνδεδεμένοι μέτόν ζωντανό Θεό, μέτόνἈναστάντα Κύριο Ἰησοῦ.
Ἀδελφοί, «Ἀποθώμεθαοὖντάἔργατοῦ σκότους καίἐνδυσώμεθατάὅπλατοῦ φωτός» (Ρωμ. 13,2). Ἔργατοῦ σκότους εἶναι ἡ φιλαργυρία, ἡ φιλαυτία, τά σαρκικά ἁμαρτήματακαίἄλλα. Κάθε πάθος, πού εἶναιἐνεργό, σκοτίζει τόἡγεμονικόστοιχεῖοτοῦἄνθρώπου πού εἶναι ὁ νοῦς. Ἡ μή τήρηση τῶνἐντολῶντοῦΘεοῦεἶναι σκοτάδι ἀβάσταχτογιάτόνἄνθρωπο.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
ὁ Κύριός μας δένεἶναιἕνας φανταστικός Θεός, δένεἶναιἕναἰδεολόγημα, δένεἶναιἐπινόηση κάποιου φιλοσόφου, ἀλλάεἶναιἕνας ζωντανός Θεάνθρωπος πού ἔδωσετόνἙαυτό Του γιάτή σωτηρία καίτήνἀνάστασητή δική μας. Ἔτσι πρέπει νάτόν πιστεύουμε καίνάτόνζοῦμε. Ἡ ἈνάστασητοῦΧριστοῦ, πού εἶναιτό φωτεινό ὁρόσημοτῆς σωτηρίας μας, ἄς φωτίσει καίτή δική μας ζωή.
Ὁ πασχάλιος χαιρετισμός «Χριστός Ἀνέστη»ἐκφράζειὅλητήνεὐφροσύνηκαίτήνἐλπίδατῶνὈρθοδόξων!Σ’ αὐτότό συμπόσιο τῆςχαρᾶςτῆςἘκκλησίας, πού εἶναι ἡ χαρά γιάτή νίκη τοῦΧριστοῦ πάνω στόν θάνατο καίτόνᾍδη, ἂςχαροῦμεκίἐμεῖςἀδελφοίκίἂς πλημμυρίσει τίς καρδιές ὅλων μας τόφῶςκαί ἡ χαρά τῆςἈναστάσεως!
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»ἀδελφοί μου!
Μέἀναστάσιμεςεὐχές
Ὁ Μητροπολίτης Σας
† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων
Τιμόθεος
